Szia gemeenteleden! (oftewel: hallo!)

Hier een berichtje namens alle Joppers. Want jawel.. we zijn alweer terug in Nederland. Het lijkt ondertussen alweer maanden geleden dat we weg zijn geweest, maar het is nog maar een paar weken geleden dat we nog in Roemenië waren. We hebben erg genoten van onze tijd daar. In deze SAMEN leest u een (zeer beknopte) versie van een paar dingen die we in Bonchida
hebben meegemaakt, want tja.. laten we eerlijk zijn: we kunnen met al onze
verhalen wel een heel boek vullen!
Na twee dagen reizen kwamen we op donderdag 5 augustus in de avond aan in Bonchida. Bonchida is een klein plaatsje dat tussen de bergen in ligt, in Bonchida zijn de meeste weggetjes van zand. De aankomst was een vreemd moment. Je zit twee dagen in de bus (of auto) en weet waar je naartoe gaat, maar dan sta je er opeens echt! Handjes geven, kussen, jezelf voorstellen.. alles gebeurde in een roes.
De volgende dag gingen we verder waar we vorig jaar geëindigd waren, als één grote vriendengroep begonnen we aan het theaterstuk Daniël. De hele groep werd in 7 kleinere groepen verdeeld, en daar praatte je met je groep over één soort van barmhartigheid.
's Avonds lieten wij (Nederlanders) ons gelijk van onze goede kant zien, want jawel.. wij gaven een Oranjeparty! Echt iedereen was in het oranje, eerder begon het feest gewoon niet! Toen werden er wedstrijdjes gespeeld: blikgooien, koekhappen en spijkerpoepen. Het was een dolle boel daar! Uiteindelijk wonnen
de tulpentelers. Daarna hebben we tot middernacht gedanst op (uiteraard)
Nederlandse muziek.
Op zaterdag 7 augustus zijn we begonnen met onze theaterdans. Al gauw hadden we het behoorlijk warm, maar dat was het eigenlijk al zonder dat je aan het dansen was! Om in de stemming te blijven, was er 's avonds weer een ander feestje. Dit keer georganiseerd door Adorjan, Jenci, Kati en Boetsie. Na de karaoke begon het echt heel hard te regenen, dus werd de feestlocatie verplaatst
naar een hal in de buurt. Daarna barstte het feest los vol met lekkere hapjes, veel dansen waar je hard in de rondte werd gedraaid in combinatie met verschillende drankjes.

Zondags hebben we in de dienst gezongen voor de Hongaarse Roemenen, na de dienst hebben wij namens Didam en Halle een cadeau aan de Hongaarse Roemenen geschonken: een avondmaalstel. Daar zijn ze ons nog steeds erg dankbaar voor. Na de dienst waren we tot halverwege de middag vrij. Aan het eind van de middag vertrokken we met z'n allen naar Cluj, waar we een botanische tuin, een kerk en een overdekt winkelcentrum hebben bezocht.

De volgende dag was de sportdag. In de hitte hebben we daar gevoetbald en softbal gespeeld. Tijdens de softbalwedstrijd moesten we even stoppen, want er moest een paard met wagen voorbij.. tja dat heb je als je in de middle of nowhere gaat sporten! Paard en wagens zie je trouwens heel veel in Roemenië, die worden volop gebruikt voor het werk.
De sportdag was nog geen uur voorbij, of de volgende activiteit begon alweer. We bezochten namelijk een museum waarin klederdracht te zien was en de rest van de avond hebben we gekeken naar Hongaarse dansen. We hebben het heel erg naar ons zin gehad. Het is vooral mooi om te zien hoe die mensen dansen.
Het is niet alleen maar de dans, maar de hele sfeer er omheen.

Op dinsdag was de stranddag, vol beladen met eten en drinken reden we naar een andere plaats toe. Bij de bestemming aangekomen, kreeg ieder voor zich een armbandje als entreebewijs. Hiermee kon je naar de Sauna, het binnenbad en de buitenzwembaden. Een volle dag hebben we genoten van het warme weer. Buiten had je uitzicht op wat bergen en in één van de buitenbaden bleef je drijven (omdat het water in dit zoutmeertje zout was). Rond 18.00 uur vertrokken we naar een ander plaatsje met alle auto's. Daar bezochten we een collega van Janos (de dominee van Bonchida) in zijn gemeente.

Alweer woensdag.. de dag van de uitvoering. Vandaag moest er nog hard geoefend worden, want door de vele activiteiten van de afgelopen dagen hebben we nog lang niet alles van het theaterstuk kunnen doornemen! Na een dag vol met oefenen, is het om 17.00 uur zover. Sommigen kijken een beetje zenuwachtig om zich heen, terwijl anderen bijna in slaap vallen van vermoeidheid. De voorstelling verloopt prima. Na de voorstelling laten wij filmpjes en foto's zien van Didam en Halle. Zo kunnen mensen die vorig jaar niet in Nederland zijn geweest ook zien waar wij vandaan komen. 's Avonds is er voor de verandering weer eens een klein feestje. Op dit feest worden vooral veel
gezelschapsspelen gespeeld, dat is heel normaal in Roemenië. Daar kennen de jongeren ook niet echt de feesten zoals wij ze vieren, zij komen bij elkaar en spelen spelletjes. Daarnaast werd er ook nog gedanst, kortom: alweer een geslaagde party!

Op donderdag 12 augustus (onze laatste dag voor vertrek) zijn we een groot gedeelte van de dag vrij. Aan het eind van de middag zijn we met z'n allen om bij elkaar te komen en gezamenlijk de hele week te evalueren. Het komt er op neer dat iedereen het een geweldige week vond en dat we elkaar vooral heel erg gaan missen! 's Avonds eten we met z'n allen Goulash die door de Hongaarse mannen is bereid. Als het eten op is, komen er allerlei fotosessies van de
verschillende gastgezinnen met gasten. Ook wordt er nog gedanst en nagekletst.

Vrijdag is het dan zover.. afscheid nemen! Voor velen van ons (en van de Hongaarse groep) was dit geen fijn moment, we hebben daarom gezellig met z'n allen staan huilen! Wat hebben we het goed gehad in Roemenië. Het leven is er totaal anders, vooral bij thuiskomst merk je pas hoe goed je het hier in Nederland hebt. Maar ondanks dat die mensen het zwaarder en moeilijker hebben daar, word je er wel met open armen ontvangen! Je wordt volgestopt met eten en helpen hoeft daar echt niet, alles wordt voor je geregeld. Door alle (persoonlijke) ervaringen zijn we allemaal een stukje rijker geworden, want onze rugzak (die de rest van ons leven met ons meegaat) is behoorlijk gevuld in Bonchida.

Groetjes,
Wilma Blom