Annemarij Beijer is afgelopen zomer twee weken in Bulgarije geweest om daar te werken in een kindertehuis. Gesteund door verschillende sponsors heeft zij ook een aantal spullen mee kunnen nemen voor de kinderen daar.

Op zondag 23 augustus ben ik thuis gekomen van twee prachtige weken vrijwilligerswerk in Bulgarije.

Met 365 kilo gingen wij op 10 augustus op weg naar Bulgarije. Bij aankomst
werden we warm onthaald door de kinderen en begeleiders. We werden
geknuffeld, gekust en onze bagage werd naar binnen gedragen. Onbeschrijfelijk
hoe het voelt om met zoveel vreugde ontvangen te worden, het ijs was gelijk
gebroken! Die middag toverden we een aantal spullen tevoorschijn: voetballen,
springtouwen, klosjes, stelten etc. We hebben heerlijk met de kinderen gespeeld
en kennis met ze gemaakt.

Omschrijving van hoe een van de dagen eruit zag:
Elke ochtend begonnen we met ochtendgymnastiek. Hier leerden we de
kinderen Nederlandse dansjes zoals: de macarena, hoofd schouders knie en
teen, we zaten met een zucht.., kabouterdans, Tarzan en Jane en papagaaitje
leef je nog. Na het ontbijt gingen we met de kinderen knutselen. Elke dag
verzonnen we weer een andere activiteit. Zo maakte we armbandjes,
spekpoppen, T-shirts, kijkdozen etc.. Wat me erg opviel is dat er totaal geen
rolverdeling te zien was bij de kinderen. De meisjes voetbalden en de jongens
maakten ijverig sieraden. Bij alles wat we tevoorschijn toverden waren de
gezichten van de kinderen ontzettend blij. In de middag deden de kinderen hun
middagslaapje, dit gaf ons de tijd om voor te bereiden en op te laden. Na het
slaapje kwamen alle kinderen weer nieuwsgierig hun kamertjes uitgerold. Op
zaterdag hadden we een speciale dag, een van de begeleiders was jarig dit
vroeg om een extra bijzondere dag. We hadden een kist vol verkleedkleren
meegenomen. Deze heb ik samen met een medevrijwilligster mooi beschilderd.
Toen de kinderen uit bed kwamen hebben we de verkleedkist geïntroduceerd.
Prachtig om te zien hoe de kinderen hierna aan de slag gingen met verkleden.
Na het verkleden hebben we de kinderen geschminkt en ’s avonds was het een
groot feest (de schminkworkshop die Margret Houdijk onze groep begeleiders
gegeven heeft en de mooie schminkdozen die we via haar gekregen hadden
waren een doorslaand succes). In de tijd dat wij met de kinderen op vakantie
waren in de bergen, is het weeshuis wat opgeknapt. Aan het eind van de twee
weken hebben we de kinderen terug gebracht naar het weeshuis. De kinderen
lieten vol trots hun plekje zien. Ze sliepen met 5 kinderen op een kamer en
hadden allemaal één plankje in de kast met eigen spulletjes. Toen drong het pas
echt tot ons door dat dat alles was wat ze hadden. Geen papa en mama en
weinig tot haast geen eigen spulletjes en eigen plek…. De laatste dag waren de
kinderen erg van slag toen we ze allemaal cadeautjes gegeven hadden en
verteld dat we weer gingen. Om de verslagenheid te verminderen gaven we de
kinderen stoepkrijt. Een meisje gaf ik wat krijtjes, ze schreef op een steen mijn
naam en haar naam in het Bulgaars met een hart er omheen. Het besef dat je in
zo’n korte tijd zoveel betekent voor de kinderen deed me even slikken.. Echt heel
bijzonder hoe ze liefde geven en ontvangen.

Ondanks de taalbarrière hebben we een speciale band met de kinderen
opgebouwd. Het was echt heel bijzonder om dit te ervaren. De begeleiders
gaven ook aan dat ze erg dankbaar waren voor de liefde die we aan de kinderen
hebben gegeven. Ook met het materiaal waren ze erg blij we hebben ze laten
zien wat ze er mee kunnen doen, hopelijk wordt hier gebruik van gemaakt